herinneringen –
zij schuiven over
en langs elkaar heen
onstuitbaar
een voorraadkast vol
de optelsom van ouder worden
hoe reken je daarmee –
ik ging te rade
bij een kluizenaar
hoog in de bergen
een afgelegen grot
daar woonde hij
verzonken in de wijsheid Gods
hij keek mij vriendelijk aan
en sprak:
mijn kind
neem uit je voorraad
een mooie herinnering:
een beeld een woord
een gebaar en weef deze
met draden van dankbaarheid
door het heden heen
zo verdubbel je vreugde
en halveer je verdriet
ik dankte hem
en daalde af
het was alsof ik vleug’len had –
Oeke Kruythof