Doortocht

Jij wilt met mij de weg van lijden gaan

mijn stil en ongehuild verdriet

voor Jou hoef ik niets om te spitten

nog voor ik roep ken Jij mij

vind Jij mij in de diepste laag

van mijn gemoed – nog voor ik roep

ik wil met Jou de weg van lijden gaan

Jouw stil en ongehuild verdriet

in vele eeuwen opgestapeld –

zo draag Jij mij

zo draag ik Jou

tot aan het eerste ochtendgloren

de nacht voorbij

wanneer de nevelen zich scheuren

en Jij – Verrezene – mij lichtend

voorgaat in de nieuwgeboren Dag

Oeke Kruythof