Jij wilt met mij de weg van lijden gaan
mijn stil en ongehuild verdriet –
voor Jou hoef ik niet om te spitten
nog voor ik roep
ken Jij mij
vind Jij mij
in de diepste laag
van mijn gemoed
nog voor ik roep
ik wil met Jou de weg van lijden gaan
Jouw stil en ongehuild verdriet
in vele eeuwen opgestapeld –
zo draag Jij mij
zo draag ik Jou
tot aan het eerste ochtendgloten
de nacht voorbij
wanneer de nevelen zich scheuren
en Jij – Verrezene –
mij lichtend
voorgaat in de nieuwgeboren Dag
Oeke Kruythof